در سینه ات نهنگی می تپد

این که مدام به سینه ات می کوبد،قلب نیست،ماهی کوچکی ست که دارد نهنگ می شود.

ماهی کوچکی که طعم تنگ آ زارش می دهد وبوی دریا هوای اش کرده است.

قلبها همه نهنگانند در اشتیاق ا قیانوس.اما کیست که باور کند که در سینه اش نهنگی می تپد!؟

آدمها،ماهی ها را در تنگ دوست دارند و قلب ها را در سینه.اما ماهی وقتی در دریا شناور شد ماهی است و قلب وقتی در خدا غوطه خورد،قلب است.

هیچکس نمی تواند نهنگی را در تنگی نگه دارد،تو چطور می خواهی قلبت را در سینه نگه داری ؟

و چه دردناک است وقتی نهنگی مچاله می شود و وقتی دریا مختصر می شود  و وقتی قلب خلاصه می شود و ادم قانع.

این ماهی کوچک،اما بزرگ خواهد شد و این تنگ،تنگ خواهد شد و این اب ته خواهد کشید.

تو اما کاش قدری دریا می نوشیدی و کاش نقبی می زدی از تنگ سینه به اقیانوس.کاش راه ابی به نا منتها می کشیدی و کاش این قطره را به بی نهایت گره می زدی.کاش ….

عرفان نظر آهاری

جایگاه زن در ایران باستان

در ایران باستان زنان به عنوان یكی از متمدن ترین اقوام جهان دارای جایگاه بسیار بلند و مقامی بس ارجمند بوده اند.
ایرانیان همچون اعراب زن را ننگ نمی دانستند بلكه او را موجودی مقدس و پاك كه لازمه حیات است دانسته و مقام او را ارج نهاده اند.
از نشانه های عظمت و بزرگی كوروش تدوین اولین منشور حقوق بشر است كه هم اكنون در موزه بریتانیا نگهداری می شود این منشور مدركی است برای اثبات عدالت جنسیتی ، به گونه ای كه كوروش توجه خاصی به مقام و شخصیت زن داشته است.
در زمان كوروش زن حامله حق كار كردن نداشته و به دستور وی برای زنان حامله جیره و حقوق ماهیانه تا هنگام تولد نوزاد در نظر گرفته شده بود.
زنان در طول تاریخ ایران دارای جایگاه و ارزش بوده اند تا آنجا كه در كتاب مقدس زرتشتیان (اوستا) هیچ مردی از لحاظ اخلاقی و مذهبی بر زنان ارجحیت ندارد و شعار اصلی زرتشتیان یعنی گفتار نیك، كردار نیك و پنداریك برای مردان و زنان توصیه شده است . خصایل زن خوب ، پارسا و با عفت شعار اصلی زرتشتیان بوده است.
به جرات می توان گفت زن در ایران قبل از اسلام و در دوره ساسانی جایگاه بسیار بالایی داشته و به عنوان یكی از اعضاء مهم جامعه در مسایل مختلف شركت می كرده است به گونه ای كه گاه تصمیم گیریهای نهایی را انجام داده است .تا جایی که چند تن از پادشاهان ایرانی زن بودند كه از جمله آنان “آذر میدخت ” دختر خسرو پرویز را می توان نام برد.این موضوع نشان از برابری حقوق زن و مرد از هر لحاظ در این دوران دارد.
زنان در ایران باستان دارای آنچنان ارزش و شخصیتی بودند كه حتی در میان ادیان جایی باز كرده بودند و بزرگ و ستودنی قلمداد می شدند ، چنانچه در آیین زرتشت یك روز از سال به نام روز زن نامگذاری شده است.
مردم ایران روز پنجم اسپندارمد “اسفند ” را جشن می گرفتند و به آن عید زن می گفتند ، در این روز مرسوم بود كه مردان باید برای زنانشان هدیه هایی ارزنده تهیه کرده و به آنان تقدیم کنند كه این مراسم در ایران باستان “مزدگیران” نام داشت و تقدیر و تشكری از زحمات زن محسوب می شد.

برگرفته از کتاب از زبان داریوش -هایده ماریه کخ

در تمدن ایران و جهان ′ بازا ر′ قدمتی چندین هزار ساله دارد.از همان زمانی که به فکر مبادلات کالاها و محصولات خود با دیگران افتادند، بازار ها به عنوان محل داد وستد در فضای باز مجاور روستای بزرگ ایجاد شد.
“بازا ر” در زبان پهلوی ” واکار” و ” وازار” امده که به معنای داد وستد اجتماع است.
مجموعه ی بازار در شهر های قدیمی ایران علاوه بر فعالیت در زمینه اقتصادی – تجاری در زمینه های مختلف اجتماعی – مذهبی و سیاسی نیز فعالیت داشتند.

معماری بازار

در ایران بازار ها به طور معمول مجموع دکان های که در فضای سر پوشیده به یکد یگر
متصل می شوند و یا کوچه های که سر پوشیده اند و در دو طرف انها دکان ها قرار دارد ساخته شده اند.
بازار های اولیه بیشتر از یک راسته ی اصلی و یا دو را سته ی عمود بر هم با بناهای مجاور بوده. هر بازار بنا به صنفی که در ان فعالیت داشته اند نامگذاری می شده.(کفاشان،مسگران،
زرگران و … ) و هر صنف برای خود در بازار را سته ای داشت که همه ی آن اصناف را می توانستیم در یک جا ببینیم. مثلا : در یک راسته همه کفش فروشی یا طلا فروشی داشتند که ای امر هم برای خریدار و هم برای فروشنده کار را آسانتر می کرد.

اصطلاحات بازار

بخش های مهم بازار عبارتند از: سر در ورودی ،راسته ها ،چهار سوق ها، تیمچه ها

سر در ورودی: بنا های که در کنار میدان اصلی شهر قرار داشتند و در ورودی انها از طرف میدان شهر بود معمولا دارای کاشی کاری ، مقرنس کاری ، آ جر کاری بودند. مانند : بازار تهران ، اصفهان .

راسته ها: راهرو های به عرض٤تا٦ متر که با سقف های گنبدی شکل ساخته شده اند که در طرفین آنها مغازه ها قرار دارند. روشنای راسته ها از روزنه های که در سقف گنبدی شکل آنها قرار دارد تامین می کردند.

چهار سوق ها: راسته های بازار در قسمتی با هم تقاطع پیدا می کردند که به ا ین مکان ها چهار سو یا چهار سوق می گفتند که همانند میدا ن در وسط شهر عمل میکرد. این چهار سوق ها را با کاشی کاری و آ جر کاری تزیین می کردند.

تیمچه : تیمچه به معنای فضای گسترده ی سرپوشیده ای که به طور معمول با طرح هشت ضلعی و در دو طبقه یا سه طبقه ساخته شده و دور تا دور قسمت مرکزی آن را حجره ها و دکان ها فرا گرفته اند ا ست.
روشنای داخل تیمچه ها ازروزنه ها و نور گیر های که هنگام ساخت در بنا تعبیه می کردند تامین میشده.
نمای داخلی تیمچه ها و حجره ها با کاشی کاری و آ جر کاری و از در های نفیس استفاده می شده.